środa, 3 października 2012
INFORMOWANI NA TT :
wtorek, 2 października 2012
Rozdział XII
...Laurę w bikini, całą mokrą. Harrego bez koszulki, też mokrego. Obściskiwali się na... emm... podłodze. Popatrzyłam na Zayna. Nie wiedziałam czy wrzasnąć "Koniec tych czułości, idziemy na imprezę!" Czy zamknąć drzwi i poczekać 5 minut. Zdecydowaliśmy, że druga opcja będzie lepsza. Usiedliśmy pod ścianą na korytarzu. Też nie mieliśmy zamiaru się nudzić, więc zaczęliśmy się całować. Nigdy nie miałam takiej ochoty na całowanie, jak dzisiaj. Nie zamierzaliśmy czekać dłużej. Weszliśmy do apartamentu.
Harry z Laurą wstali z podłogi jak oparzeni. Popatrzyliśmy się na siebie
chwilkę i wszyscy zaczęliśmy się przygotowywać do wyjścia na imprezę. Ja
włożyłam to. Byłam już prawie gotowa. Spakowałam jeszcze do torebki
błyszczyk, iPhonea, portfel i usiadłam na kanapie w części apartamentu, którą
zajmowałam ja i Zayn. Nie czekałam na niego długo. Gdy wszyscy byliśmy
ogarnięci, zamknęliśmy nasz apartament i udaliśmy się do jednego z najlepszych
klubów. Dostaliśmy się do strefy dla VIP’ów. Zayn zamówił drinki. Usiedliśmy
przy stoliku. Po chwili kelnerka zrealizowała zamówienie Malika i wypiliśmy za
moje zdrowie. Drinki jakoś magicznym sposobem się mnożyły, a ja coraz bardziej
odpływałam. Wbiliśmy na parkiet. Weszłam na ladę baru i zaczęłam tańczyć.
Impreza była nieziemska. O takiej 19-stce marzyłam! Co chwile wymienialiśmy z
Zaynem gorące i namiętne pocałunki. Harry i Laura też nie powstrzymywali się w
okazywaniu uczuć. Nawet nie zorientowałam się kiedy straciłam z oczu Larr i
Hazzę.
-Zayn, chuju. Kocham
cię. – powiedziałam odrywając się od jego ust.
-Ja Ciebie też. Jest już 02:00. Chodźmy do apartamentu. Mam
dla ciebie jeszcze jeden prezent. – powiedział tajemniczo.
-Zayn, chcesz się ruchać? – zapytałam z powagą w głosie.
-Skąd wiedziałaś?! Telepatia! Widzisz jesteśmy dla siebie
stworzeni. – uśmiechnął się łobuzersko.
-Taa jasne. A ja może nie chcę się z Tobą przespać?
-Nie wygłupiaj się! Przecież wiesz, że cię tak bardzo,
bardzo mocno kocham.
-Nie no, żartowałam. Chodźmy. – wzięłam do ręki torebkę i
chwiejnym krokiem wyszłam z Zaynem pod rękę z klubu.
Do apartamentu dowiozła nas taksówka. Doczołgaliśmy się na
ostatnie piętro. Nasz tymczasowy dom był pusty. Jeszcze nie otworzyliśmy drzwi
do sypialni, a Zayn zaczął mnie rozbierać. Nigdy nie czułam się taka
wyluzowana. Całowaliśmy się brutalnie. W powietrzu unosił się zapach jego
zniewalających perfum, połączonych z nutką tytoniu. Ta mieszanka mnie powalała.
A: Zayn, obiecaj mi, że nigdy mnie nie opuścisz, dobra?
Z: Jasne, nikogo tak nie kochałem, jak Ciebie, mała.
Wskoczyliśmy pod kołdrę i tak właśnie otrzymałam mój
oryginalny prezent urodzinowy. Chociaż byłam piana, pamiętam każdy szczegół.
Jego zapach, dotyk, gorące usta.
****
Powoli otworzyłam oczy. Obudziłam się ubrana na tylnym
siedzeniu samochodu. Nie wiedziałam gdzie jadę, po co…
-Zayn!? – zapytałam, ale nie usłyszałam odpowiedzi. –Co tu
się kurwa dzieje?! – wrzasnęłam.
Nic. Zero. Nie mam telefonu, pieniędzy, szminki… Auto się
zatrzymało. Koleś w okularach i kapturze otworzył mi drzwi. Wysiadłam. Od siadł
w fotelu kierowcy i odjechał. Zostałam zupełnie sama, w Bangkoku – mieście, w
którym się zupełnie nie orientuję. Nie no, super. Bezradnie włóczyłam się po
ulicach. Byłam głodna, chciało mi się pić. Gdy już nie miałam na nic siły
usiadłam na ławce w jakimś parku. Po kilku minutach zobaczyłam w oddali Zayna. Stał przed jakąś laską z ogromnym
bukietem jakiś kwiatów. Wstałam i bez chwili zastanowienia zaczęłam biec.
-Zayn! Nie wiem gdzie jestem, umieram z pragnienia i głodu,
jestem brudna, buty nie pasują mi do stroju, a ty randkujesz mi tu z jakąś
laską. Jaki z Ciebie dupek! No daj jej te kwiaty! Co tak się na mnie patrzysz?!
– byłam zdolna zmienić wygląd jego twarzy.
-Kochanie… - zaczął.
-Kochanie!? Ja ci dam kochanie!? Nie jeste… - i w tym
momencie Malik zatkał mi usta ręką.
-Po pierwsze, te kwiaty są dla Ciebie. Po drugie bardzo Cię
kocham. Po trzecie przepraszam za to, że doprowadziłem Cię do takiego stanu,
ale właśnie zabieram cię na coś do żarcia, potem do SPA. – wytłumaczył, a ja
miałam ochotę schować się w piasek.
-Kotku, jesteś najwspanialszym chłopakiem jakiego sobie
mogłam wymarzyć. Przepraszam cię, dziękuję za kwiaty. Emm… może byśmy już tak
poszli po te żarcie, bo zaraz umrę.
Malik zapłacił za kwiaty, ja przeprosiłam tą panią i
poszliśmy do restauracji. Zamówiliśmy jedzenie i czekaliśmy rozmawiając. Minęło
już 30 minut, a jedzenia nie było. Nie miałam zamiaru czekać dłużej.
-Zayn, proszę daj mi kasę. Tak około 10 funtów. –
poprosiłam.
-Jasne, masz. – podał mi je do ręki.
Ja wybiegłam z restauracji i wbiegłam do McDonald’a który
znajdował się niedaleko. W kolejce stałam trzy minuty. Zamówiłam BigMac’a, dwa
Chesseburgery, kręcone frytki z sosem śmietankowym, dużą colę i małą sałatkę.
Na realizację zamówienia czekałam chwilkę. Usiadłam przy stoliku i zaczęłam
jeść. Po 10 minutach po jedzeniu nic nie zostało. Szczerze mówiąc nie jestem
fanką takiego żarcia, ale dzisiaj ono nie równało się z tym, co podano by mi w
tamtej restauracji za jakąś godzinę. Wróciłam do Zayna, który z trudem dojadał
zamówione przeze mnie żarcie.
-Kochany, dobrze Ci to zrobi. Wychudłeś ostatnio. –
uśmiechnęłam się.
-Zaraz pęknę… Już niczego dzisiaj nie włożę do ust. – odparł
po czym zapłacił i wyszedł razem ze mną.
Zayn wynajął jakiś samochód, którym pojechaliśmy pod
obiecanie SPA. Zaparkowaliśmy w parkingu podziemnym. Wnętrze SPA było bardzo
ładnie urządzone. Wszystko pachniało czekoladą i wanilią. Zayn przez pewien
czas ustalał coś z panią w recepcji.
-Proszę za mną. – uśmiechnęła się do mnie jakaś pani.
-Jaaasne. – odparłam, spojrzałam na Zayna i zniknęłam.
Wylądowałam w szatni. Pani kazała mi się rozebrać i zawinąć
w ręcznik. Tak właśnie zrobiłam. Zaprowadziła mnie do sali numer 214. Tam
czekał na mnie masażysta (całkiem niezły…). Kazał mi się położyć na takim yyyy…
dziwnym łóżeczku (?). Zamoczył ręce w czekoladzie i zaczął masować moje plecy.
Jezusie, czułam się cudownie. Każdy centymetr mojego ciała się stopniowo
rozluźniał. Zabieg trwał 15 minut. Następnie pokierowano mnie do gabinetu numer
220. Weszłam i tam czekały na mnie gorące kamienie. Troszkę się bałam, bo nigdy
czegoś takiego nie próbowałam, ale właśnie nadszedł na to czas. Było całkiem
nieźle. Później udałam się do sauny. Poczułam się jak u mnie w domu, w Polsce.
Mieliśmy podobną saunę… Zazwyczaj chodziłam do niej, gdy miałam jakieś problemy
lub po prostu ze zmęczenia. Kazano mi się ubrać. Czekał na mnie gabinet 169.
Tam zajęto się moimi paznokciami i zrobiono mi cudowny makijaż. Wybrałam sobie
miętowy i złoty lakier. Spojrzałam w lustro – wyglądałam nieziemsko! Jak nigdy.
Wyszłam z ogromnego SPA. Na chodniku siedziała Laura. Wyglądała tak, jakby
płakała. Podbiegłam do niej.
-Larson! Co jest?! Co ty tu robisz? Gdzie wy wczoraj
byliście? Martwiłam się! No mów! – usiadłam obok niej i zaczęłam wypytywać.
-Harrego nigdzie nie ma! Nikt nic nie wie! Ja też! Obudziłam
się u nas w apartamencie, sama. A na moim iPhone’ie była tylko wiadomość od
Hazzy, że wszystko będzie dobrze! – wyjaśniła ze łzami w oczach.
-Nic więcej? Musimy go szukać?! Gdzie Zayn?
-Pojechał na policję. Nie wiem co mam robić… Może ja nawet
jestem z Harrym w ciąży! Skąd ja mam pewność, co wczoraj z nim robiłam,
kompletnie piana?! Ale najważniejsze jest, żeby on się w końcu znalazł…
-Laura, Hazza nie mucha, bez kondoma nie rucha! Spokojnie.
Znajdzie się!
No to miło. Nie ma Harrego, próbuję jakoś uspokoić
roztrzęsioną Laurę. Zaczęłyśmy iść. Zaglądałyśmy w każdą uliczkę. Nagle
ujrzałam burzę brązowych loków. Podbiegłam w tamtą stronę. Tak, to był Harreh.
W kałuży krwi leżał na ziemi, pobity i posiniaczony. Oddychał.
-Harry! Harry! Słyszysz mnie! Odezwij się! – zaczęłam
krzyczeć jak opętana.
-Czy z Laurą jest dobrze wszystko? – zapytał resztką sił.
-Tak kochanie, jestem tu. – Laura chwyciła go za rękę. –
Agata, no dzwoń po Zayna! Niech weźmie go do szpitala! On się tu kurwa zaraz
wykrwawi!
Okej, okej… - wybrałam numer Zayna, powiedziałam mu gdzie
jesteśmy, opisałam sytuację i kazałam przyjeżdżać.
Na Malika nie czekaliśmy długo. Wtaszczyliśmy Harrego do
samochodu i udaliśmy się do najbliższego szpitala.
--------------------------------------------------------------------------
Linki uzupełnię potem, bo lecę do szkoły :) Sory, że musieliście tyle czekać. Myślę, że fajny... :3 Dużo akcjiiii . 3majcie się :* - agatha xoxo
środa, 12 września 2012
Rozdział XI
Ubrałam przygotowany przez siebie wczoraj zestaw. Zaczęły się pożegnalne przytulasy z Niallem, Louisem i Liamem. Do samochodu który zabierze nas na lotnisko kierowca spakował bagaże. Pożegnałyśmy się z domem, wsiedliśmy do auta i pomachaliśmy w stronę chłopaków stojących na chodniku. Odjechaliśmy. Na lotnisku przez korki byliśmy za 40 minut.
*na lotnisku*
Byłam zdziwiona, że nikt nie zwraca uwagi na Hazzę i Zayna. Może kilka zdjęć, ale nie było jakiś akcji z autografami. Odprawa też poszła całkiem szybko. Ja jeszcze musiałam skoczyć po kawę do Starbucks'a, bo bez niej mój dzień jest stracony. Po godzinie spędzonej na lotnisku siedzieliśmy już w samolocie oglądając "Projekt X" na moim iPad'zie. Szczerze mówiąc nawet się nie obejrzałam, a pode mną rozciągał się Bangkok . Usłyszeliśmy komunikat. Coś w stylu, że zaraz lądujemy, że dziękuje nam za ten lot i że życzy wszystkiego najlepszego solenizantce. Hahaha, czy cały świat musi wiedzieć, że mam urodziny? Podbierałam ten syf, który uczyniłam wokół siebie i spakowałam wszystkie pierdołki do mojej torby. Zaczęliśmy lądować. Po chwili samolot już był na ziemi. Witamy w Bangkoku! Wyszłam z samolotu i buchnął we mnie gorący powiew powietrza. Słońce grzało strasznie mocno. Na lotnisku było ‘troszkę’ paparazzich. Nie byli zbytnio natrętni, to dobrze. Odebraliśmy nasze walizki i podeszliśmy do pierwszej, lepszej taksówki. Zayn powiedział kierowcy gdzie chcemy jechać, zapłacił i ruszyliśmy. Przejeżdżaliśmy przez ulice tego kolorowego i jak dla mnie fascynującego miejsca. Postanowiłam sobie, że tutaj już na 100% powiem Malikowi o swoich uczuciach, chociaż nie jest to dla mnie łatwe. Siedziałam z tyłu z Laurą i Harrym. Komentowaliśmy to co dostrzegaliśmy zza szyby taksówki. W tej chwili wiedziałam, że Laura myśli o tym samym co ja. O zakupach! W Bangkoku są takie bazarki, w których można kupić zajebiste ubrania. Na tą okoliczność zabrałam ze sobą moją złotą kartę, na której mam zasoby kasy na jakieś „małe zakupki”. Taksówkarz podjechał pod hotel i wystawił nasze walizki. Od razu podleciał do nas jakiś facet, ułożył nasze walizki na specjalny wózek. Podaliśmy mu numer pokoi i poszliśmy się zameldować w recepcji. Pani recepcjonistka o dziwo nie znała wcale chłopaków, ale nas tak i poprosiła mnie i Larsona o autografy i zdjęcie. Troszkę dziwnie się czułam, bo jak można nie znać Zayna Malika i Harrego Stylesa, a znać Lorę i Agathę – dwie londyńskie stylistki. Jakoś na dochodzi do mnie to, że nasze biuro jest dość sławne na świecie. Ale ok. Dostaliśmy karty do pokoi. Weszliśmy do windy, a ja nacisnęłam guzik, który doprowadzi nas na 30, ostatnie piętro. Na trzydziestym piętrze mieszkamy tylko my, bo tam jest taki wielgachny apartament, który zajmuje całe piętro. Jest tam też basen, taras, bar i inne bajery. Przyłożyłam kartę do drzwi, które się natychmiastowo otworzyły. Apartament był cudowny. Nigdy nie widziałam takiego wnętrza. Zaczęłam oglądać wszystkie pokoje po kolei. Każdy był piękny. Jakoś nie umiem tego opisać słowami.
*na lotnisku*
Byłam zdziwiona, że nikt nie zwraca uwagi na Hazzę i Zayna. Może kilka zdjęć, ale nie było jakiś akcji z autografami. Odprawa też poszła całkiem szybko. Ja jeszcze musiałam skoczyć po kawę do Starbucks'a, bo bez niej mój dzień jest stracony. Po godzinie spędzonej na lotnisku siedzieliśmy już w samolocie oglądając "Projekt X" na moim iPad'zie. Szczerze mówiąc nawet się nie obejrzałam, a pode mną rozciągał się Bangkok . Usłyszeliśmy komunikat. Coś w stylu, że zaraz lądujemy, że dziękuje nam za ten lot i że życzy wszystkiego najlepszego solenizantce. Hahaha, czy cały świat musi wiedzieć, że mam urodziny? Podbierałam ten syf, który uczyniłam wokół siebie i spakowałam wszystkie pierdołki do mojej torby. Zaczęliśmy lądować. Po chwili samolot już był na ziemi. Witamy w Bangkoku! Wyszłam z samolotu i buchnął we mnie gorący powiew powietrza. Słońce grzało strasznie mocno. Na lotnisku było ‘troszkę’ paparazzich. Nie byli zbytnio natrętni, to dobrze. Odebraliśmy nasze walizki i podeszliśmy do pierwszej, lepszej taksówki. Zayn powiedział kierowcy gdzie chcemy jechać, zapłacił i ruszyliśmy. Przejeżdżaliśmy przez ulice tego kolorowego i jak dla mnie fascynującego miejsca. Postanowiłam sobie, że tutaj już na 100% powiem Malikowi o swoich uczuciach, chociaż nie jest to dla mnie łatwe. Siedziałam z tyłu z Laurą i Harrym. Komentowaliśmy to co dostrzegaliśmy zza szyby taksówki. W tej chwili wiedziałam, że Laura myśli o tym samym co ja. O zakupach! W Bangkoku są takie bazarki, w których można kupić zajebiste ubrania. Na tą okoliczność zabrałam ze sobą moją złotą kartę, na której mam zasoby kasy na jakieś „małe zakupki”. Taksówkarz podjechał pod hotel i wystawił nasze walizki. Od razu podleciał do nas jakiś facet, ułożył nasze walizki na specjalny wózek. Podaliśmy mu numer pokoi i poszliśmy się zameldować w recepcji. Pani recepcjonistka o dziwo nie znała wcale chłopaków, ale nas tak i poprosiła mnie i Larsona o autografy i zdjęcie. Troszkę dziwnie się czułam, bo jak można nie znać Zayna Malika i Harrego Stylesa, a znać Lorę i Agathę – dwie londyńskie stylistki. Jakoś na dochodzi do mnie to, że nasze biuro jest dość sławne na świecie. Ale ok. Dostaliśmy karty do pokoi. Weszliśmy do windy, a ja nacisnęłam guzik, który doprowadzi nas na 30, ostatnie piętro. Na trzydziestym piętrze mieszkamy tylko my, bo tam jest taki wielgachny apartament, który zajmuje całe piętro. Jest tam też basen, taras, bar i inne bajery. Przyłożyłam kartę do drzwi, które się natychmiastowo otworzyły. Apartament był cudowny. Nigdy nie widziałam takiego wnętrza. Zaczęłam oglądać wszystkie pokoje po kolei. Każdy był piękny. Jakoś nie umiem tego opisać słowami.
-Zayn,
idioto. Dziękuje. Tu jest pięknie i bardzo się cieszę, że mogę tu być z Tobą. –
przytuliłam go.
-Nie
ma za co. To dla mnie zaszczyt spędzać z Tobą ten nasz ‘urlop’. – powiedział mi
szeptem na ucho tak, że przeszły mnie dreszcze.
Zaczęliśmy się rozpakowywać. Po godzinie
ogarnęliśmy wszystko. Ustalaliśmy co będziemy robić dzisiejszego wieczora.
Z:
Ja chcę teraz iść na plażę, a tak ok.
21:00 wbić do jakiegoś dobrego klubu i świętować 19-stkę Agaty!
A:
Popieram.
H:
Ja wolę iść teraz do basenu.
L:
No to ja też. No to Agata z Zaynem plaża, a my zostajemy.
A:
OK.
Pomalowałam
się troszkę, przebrałam w TO i wyszłam razem z Zaynem z hotelu. Szliśmy w
stronę plaży śmiejąc się i gadając. Co chwilę ktoś nam robił zdjęcia. Wcale
mnie to nie obchodziło.
-Dawaj
łapę. – uśmiechnęłam się do Malika, który bez zastanowienia złapał mnie za rękę
i odwzajemnił uśmiech.
Dotarliśmy
do plaży. Pomarańczowo-złote słońce odbijało się w tafli szmaragdowego morza. Położyliśmy
się na kocu. Brzuch Zayna posłużył mi za poduszkę.
A:
Jak ten czas szybko leci… Zawsze jak byłam mała mówiłam, że chcę mieć 19 lat.
Teraz je mam, spełniły się moje marzenia i jestem chyba najszczęśliwszym
człowiekiem na świecie.
Z:
A ja mam 19 lat, poznałam w swoim życiu tysiące dziewczyn, a żadna nie była
taka wyjątkowa jak ty.
A:
Zayn… szczerze mówiąc to… Emm… Bo ja…
Z:
Czekaj, czekaj…
Wstał,
ja też. Objął mnie w biodrach, ja owinęłam moje ręce wokół jego szyi.
-Kocham
Cię. – wyszeptał i nasze usta otarły się o siebie.
Całowaliśmy
się namiętnie. Tak jak by to był koniec świata i chcielibyśmy wykorzystać
ostatnie sekundy. Nasze wargi niemal nie odrywały się od siebie. Było mi
strasznie gorąco w środku. W moim organizmie działo się coś niebywałego. Moja
krew krążyła strasznie szybko. Serce biło miliard razy na minutę. Tętno było
przyspieszone. Teraz już nie miałam wątpliwości, że jestem najszczęśliwszym
człowiekiem na świecie. W końcu ‘oderwaliśmy się’ od siebie. Zaczęłam się
śmiać, on też. Te 5 minut zapamiętam do końca życia.
-Skubany
Malik… - wypaliłam przez śmiech.
-Jak
ja długo czekałem na ten moment. – jego oczy śmiały się do mnie.
-Zayn,
to najlepsze urodziny w moim życiu. To co teraz się dzieje, zawsze było dla
mnie marzeniem. Miałam jakąś tam nadzieję, że chociaż Cię zobaczę. Znamy się
miesiąc, a ja już wiem, że chciałabym spędzać z Tobą każdy dzień mojego życia.
– mówiłam leżąc wtulona w Malika. – A poza tym… Ty zdajesz sobie sprawę z tego,
jaki jesteś sexowny? Hahaha.
-No
wiesz, nie chcę być nieskromny, ale… nie. – odparł z uśmiechem na twarzy.
-A
nie wiesz, czy Harry…
-Tak,
on też też coś czuje do Laury.
-Skąd ty wiedziałeś o co ja chcę zapytać?!
-Telepatia, zakochani tak mają. – musnął swoimi wargami moje
usta.
Słońce powoli zachodziło,
robiło się ciemno. Postanowiliśmy już wracać do hotelu, bo Hazz i Laura już na
nas na pewno czekają i muszę się jeszcze przebrać w coś na tą imprezę. Szliśmy
oczywiście za rękę, już… legalnie?! No uznajmy, że tak można powiedzieć.
Doszliśmy do hotelu. Gdy dojechaliśmy na nasze piętro i otworzyliśmy nasz pokój
zobaczyliśmy....
A więc proszę… Macie tutaj moment napięcia :3 A więc Zayn i
Agatha już są prawie razem. Cieszycie się? I takie małe pytanko, czy Harry ma
być z Laurą? Ja myślę, że tak… I czy chcecie bohaterów? (Ale tylko Agathę i
Laurę, bo chłopaków znacie *.* Myślę, że wam się podoba. Ostatnio łaskawa
jestem i jakieś takie długie są te moje rozdziały. PRZEPRASZAM CZYTELNIKÓW
MOJEGO BLOGA Mullingar, London and One
Direction. Ciągle chcę coś dodać, ale TEN blog mnie całkowicie pochłonął.
Jeszcze raz sorry. Liczę na wasze komentarze :** I jeszcze jedno… Porozsyłajcie
tego bloga do swoich Koleżanek-Directionerek, albo jeżeli macie na FB jakąś
stronkę o 1D, to udostępnijcie, please. Z góry dziękuję J I to
na tyle. Kocham was xoxo
+ POUND THE ALARM !
piątek, 7 września 2012
Rozdział X
Cały dzień spędziliśmy na gadaniu, śmiechach i grze na
konsoli w nową grę zakupioną przez Hazzę. Jest 17:00. Zgłodnieliśmy i zamówiliśmy pizzę. Zawiesiłam
wzrok na Zaynie.
-Halo! Żyjesz?! – pomachał mi ręką przed oczami.
-Tak, tak. Sory. Zapatrzyłam się. – totalnie speszona
wymamrotałam.
-Mam cos na twarzy, czy co? – zapytał.
-Nie wszystko OK. – uśmiechnęłam się.
Znam go już kilkanaście dni, jeżeli nie możemy się
spotkać, to gadam z nim, a ciągle jestem przy nim taka nieśmiała. Ja, nieśmiała?!
To niemożliwe.
*Laura*
No przecież oni są dla siebie stworzeni! Wyglądają ze
sobą cudnie. Ona mu się podoba, jak nic! To ja zawsze byłam taka „szara
myszka”. Bałam się podejść do chłopaków, zagadać. Agata była przy nich pierwsza
i bez trudu znajdywała z nimi wspólny temat. A teraz! Przy Maliku totalnie ja
paraliżuje, ale myślę, ze to przez to, ze tłumi w sobie uczucia. Chciałaby
wykrzyczeć całemu światu „Kocham Malika, bitches!”, ale najzwyczajniej w świecie
się boi odrzucenia. Ja jestem niedostępna. Nie odpowiadam na zaloty Hazzy,
chociaż bardzo go pragnę. Mam dystans. Musi sobie troszkę biedaczek poczekać.
Jutro urodziny mojej ‘Szalonej’. Kupiłam
jej cudowne buty, obudowę do iPhona (taka jaka chciała) i srebrny
wisiorek-serduszko, na którym z tylu jest napisane. „I never let you go. – Larr&Agatha”
Tez taki mam, bo dostałam od niej na 19.-stke. Myślę, ze się jej spodoba. Właściwie to jestem
tego pewna. Zawsze kupuje zajebiste prezenty (skromność). Aha, zapomniałabym.
Kupiłam 3 bilety na koncert Demi Lovato. Powiem jej o tym dopiero w Bangkoku. Pójdziemy
w trójkę. Ja, Agata i Nialler. Myślę, ze zapozna nas z Demi. Agata ją kocha, ja
z reszta tez. Poza tym mamy dla Agaty
jeszcze jedna niespodziankę, która zaraz jej pokażemy.
*Agata*
Siedzieliśmy na wszyscy na kanapie. Zapadła cisza. Liam
poszedł zgasić światło, a Hazza majstrował cos przy telewizorze. Zaczął się
film. Początek był taki, ze Harry, Nialler, Loui, Li, Zayn i Lora śpiewali dla
mnie sto lat. Potem każdy po kolei miał 5 minut dla siebie i opowiadał o mnie i
składał życzenia. Poryczałam się. Najbardziej mnie poruszyło to co mówiła
Laura. Potem były zdjęcia. Moje z dzieciństwa, nasze i Larr z róznych wyjazdów,
fotki z Zaynem, które wstawiłam ostatnio na instagrama i nasze wspólne, które
uwiecznił mój ukochany aparat. Ryczałam jak głupia. Zaczęłam wszystkich tulić.
Podziękowałam wszystkim za tą uroczą niespodziankę. Włączył się następny
filmik. Wyglądał tak jakby z ukrytej kamery. Była to rozmowa Nialla z Zaynem.
N:
Dlaczego jej nie powiesz?
Z:
Niall, to nie jest takie łatwe.
N:
Jest bardzo łatwe!
Z:
Horan, jak się założę, to ja się jej nawet nie podobam!
Zayn podbiegł do telewizora i wyłączył go.
-Ej! Ja chciałam wiedzieć co jest dalej! – krzyknęłam.
-To się nie dowiesz! – odparł Malik i wybiegł z salonu.
Wszyscy wymienialiśmy spojrzenia. Nie wiedzieliśmy co
mowić. Ja bylam oburzona, bo Malik na pewno nie wiedział o tym filmiku. Ja na jego
miejscu bym sobie coś zrobiła.
-Kto wpadł na ten idiotyczny pomysł, co?! – wrzasnęłam.
-No my. – mówił Liam.
-Chciałbyś żeby wszyscy wiedzieli o twoich tajemnicach.
Jezu… jakie z was dzieci. Idę go szukać. – ubrałam na nogi Nike, a na ramiona
zarzuciłam sweter.
Chodziłam po okolicy wołając to imie, które przyprawia mnie
o motyle w brzuchu. Dostrzegłam go na ławce. Podbiegłam.
A: Czemu nie reagujesz
jak cię wołam!
Z: Przepraszam.
A: Zayn, nie przejmuj się. Zapomnijmy o tym fragmencie
filmiku. To było słodkie. I jeśli chcesz wiedzieć, to wcale nie prawda ze mi
się nie podobasz.
Z: OK. Emm… to znaczy, ze Ci się podobam?
A: Za dużo chciałbyś wiedzieć.
Wróciliśmy do domu. Wzięłam
kąpiel, ubrałam pidżamę, napiłam się herbaty i poszłam spać.
*nazajutrz rano*
Obudził mnie Malik. Zaczął
skakać po moim łóżku i śpiewać sto lat. Potem zebrali się wszyscy. Dostałam
masę prezentów. A więc zacznijmy od Laury… Obudowę do iPhonea! Cudowna jest!
Buty! Takie, że mi po prostu szczena opadła. Wisiorek. Prawie identyczny, jak
ten który dałam jej rok temu. Od Nialla dostałam bon na 50 funtów do Nando’s,
wisiorek-koniczynkę i słuchawki (takie białe, duże i zajebiste). Liam dał mi
maskotkę-zółwia, bluzkę z przekreśloną łyżką i przepiękne kolczyki. Lou
podarował mi świeżutką, nowiutką parę miętowych vansów i kosz marchewek. Hazza
wręczył mi białe, krótkie conversy i płytę Demi Lovato (ten to wie, co dobre).
Na deser został mi Zayn. On wykąbinował dla mnie buciki z Nike. Potem wręczył
mi maluteńkie pudełeczko. Otworzyłam i zobaczyłam nieziemski pierścionek z
jakimś brylantem. Piękniejszego pierścionka to ja nie widziałam, a w swoim
życiu już się wielu naoglądałam. Zza pleców wyciągnął bukiet kwiatów i
pocałował mnie delikatnie mówiąc „Spełnienia marzeń, młoda.” Nie wiem dlaczego
tak na mnie mówi. Przecież mam tyle lat co on! Wszystkim bardzo gorąco
podziękowałam. Butów mam całkiem sporo, ale przecież butów nigdy nie jest za
dużo (moje motto życiowe). Na dole czekał na mnie tort. Nie był to zwykły tort…
To był tort od samego Cake Bossa! Laura się o nim tyle nagadała, że sama wiem o
nim i jego słodkościach niemal wszystko. Zjedliśmy po kawałku tego cuda i
poszliśmy wszyscy się ubrać, bo byliśmy w pidżamkach.
Tyle wam wykąbinowałam. :3 Głupi, chiński modem w pen-drive!
Musimy kupić router, bo te zasrane pen’y są do dupy. POCZĄTEK ROKU :33 JACIEŻ
KOCHAM MOJĄ SZKOŁĘ. Zajebiozaaaa : DD Klasę mam troszkę chińską, ale niektóre
osoby są spoczi i wgl. jesteśmy hipstetramiii :** Mam jakiś nastrój cudownyy J Namalowali mi markerem
kutasa na plecach :** Wiem, że słitt . Wacham się nad rozpoczęciem treningów
hip-hop’u… W szkole jest mega, dupeczek jako tako nie ma, ale ja tam sobie już
kogoś upatrzę. DZIĘKI WAM ZA WSZYSTKO. :** #WaitingForTakeMeHomeAlbum
Kocham Was Mordunieee :3
niedziela, 2 września 2012
Rozdział IX
Zjedliśmy śniadanie. Dzisiaj śpimy u chłopaków i potem razem jedziemy na lotnisko. Niall w tym czasie jedzie do USA, Liam będzie spędzał czas z Daniele, a Lou z Elką. Spakowałyśmy walizki do auta Laury i pojechałyśmy w stronę domu 1D. Larr zaparkowała samochód, a ja w tym czasie weszłam już do domu. Pierwszy podleciał do mnie Zayn. Przytulił mnie mocno i pocałował w policzek. Jego perfumy totalnie mnie zniewoliły. Potem powitałam resztę. Usiadłam obok Niallera i wyjadłam mu prawie wszystkie chipsy.
-Ejj! Moje chipsy! Ty zjadłaś więcej ode mnie! - oburzył się Horan.
-Zrozum, nie tylko ty kochasz jeść w tym domu. - stwierdziłam.
-Ale, ale, ale... Jak to?! To ja jestem królem żarcia! - krzyknął.
-Uspokój się, przyniosę Ci drugą paczkę. - powiedział Loui.
---------------------------------------------
macie troszkę :)
-Ejj! Moje chipsy! Ty zjadłaś więcej ode mnie! - oburzył się Horan.
-Zrozum, nie tylko ty kochasz jeść w tym domu. - stwierdziłam.
-Ale, ale, ale... Jak to?! To ja jestem królem żarcia! - krzyknął.
-Uspokój się, przyniosę Ci drugą paczkę. - powiedział Loui.
---------------------------------------------
macie troszkę :)
SMUTNA WIADOMOŚĆ .
Zepsułam modem do internetu i w najbliższym czasie nie dodam nic :( Będę coś tworzyć na kompie, a jak będzie okazja to wrzucę na bloggera. Więc trzymajcie się. Przepraszam za moją głupotę. Jestę głupkię.
Miłego rozpoczęcia roku, trzymajcie za mnie kciuki <3 Kocham was i dziękuję za wszystko! 30 obserwatorów, szaaaleńcyyy :**
Miłego rozpoczęcia roku, trzymajcie za mnie kciuki <3 Kocham was i dziękuję za wszystko! 30 obserwatorów, szaaaleńcyyy :**
piątek, 31 sierpnia 2012
MACIE ODE MNIE :3
http://fuckofftonightweareyoung.blogspot.com/ -------> tym razem blog o mnie :) Jeżeli zamuł, to sobie poczytajcie . Kocham was . Rozdział na tego bloga już się piecze :3
Subskrybuj:
Posty (Atom)