Nie ma to jak najzwyczajniej w świecie pójść sobie do kina z poznanym parę godzin wcześniej Zaynem Malikiem. Gdy dotarliśmy do kina spotkaliśmy fanki One Direction. Zayn rozdał im autografy. Trwało to jakieś 20 minut.
-Sorka, że musiałaś czekać. - tłumaczył Malik.
-Nic się nie stało. To na jaki film idziemy?- zapytałam patrząc na kartkę z repertuarem kina.
-Na Madagaskar 3D. - uśmiechnął się i nie czekając na moją opinię pobiegł do kasy.
Spoko. Dobrze, że nie wybrał jakiegoś horroru, bo ja raczej nie jestem ich fanką. Kupiliśmy popcorn, colę i żelki. Udaliśmy się do sali kinowej. Znaleźliśmy swoje miejsca i usiedliśmy w fotelu. Film się zaczął. Śmiałam się jak głupia. Zayn z resztą też. Pobeczałam się ze śmiechu. KOCHAM KRÓLA JULIANA! Rozwala mnie po całości. Film się skończył, a Zayn postanowił, że odprowadzi mnie do domu. Jest już 20.
-No to do zobaczenia. - powiedział Malik, zbliżył się do mnie i lekko mnie pocałował.
-Paaa. - odparłam lekko oszołomiona i weszłam do domu.
Czy ja śnię? To były najcudowniejsze 2 sekundy mojego życia.Weszłam do domu. Laura siedziała na kanapie i oglądała jej ulubiony film "LOL".
-Który to już raz? - zapytałam i usiadłam obok niej.
-Setny. Gdzie byłaś? - uśmiechnęła się do mnie.
-Nie chciałam przeszkadzać tobie i Harremu, więc poszłam do sklepu Nike. Spotkałam tam Zayna. Poszliśmy razem do kina. No i... - w tym momencie się zacięłam.
-Gadaj, no! - wyrwała Larr.
-Odprowadził mnie i pocałował... - odpowiedziałam nieśmiało, co w moim przypadku było nienormalne.
-Serio! To nieźle. Jak całuje?
-To były 2 sekundy, cudowne 2 sekundy. No powiedział 'narka', podszedł do mnie i musnął moje usta. Jezusie, jaki on seksowny... - znowu się rozmarzyłam.
-Och Agata... Kotku, nie jesteś mu obojętna, bo gdyby nic do Ciebie nie miał, to by Cię nie cmokał pierwszego dnia znajomości.
-A co z Harrym!?
-Dużo gadaliśmy. Jest idealny. Taki jak go sobie wyobrażałam. Ty zawsze wierzyłaś w to, że ich spotkamy. Jesteś prorokiem. - zaśmiała się i przytuliła mnie.
-Wyjdziesz za Loczka! Ja Ci to mówię. I będziesz miała tort weselny od Cake Bossa. Red Velvet.
-Kochana, zobaczymy jak się sprawy potoczą...
-----------------------------------------------------
Króciutki, ale macie. Postaram się dodawać krótkie, ale codziennie.
Komentować, please. Kocham was. :*
piątek, 17 sierpnia 2012
czwartek, 16 sierpnia 2012
Rozdział I
Razem
z Laurą mieszkam w Londynie od 3 lat. Nasza przyjaźń przetrwała od podstawówki.
Dużo imprezujemy, mamy cudowny apartament i jesteśmy „doradcami modowymi”. Nasze
życie to bajka. Mamy swoje studio w centrum Londynu. Czasami nawet bywają u nas
gwiazdy, a my przygotowujemy dla nich stylizację. Nasi rodzice mieszkają w
Polsce. Moda to była pasja Laury od dzieciństwa. To ona wpadła na ten pomysł i
zaraziła mnie swoim zainteresowaniem. Dzisiaj jest poniedziałek więc siedzimy w
naszym salonie.
-Agata,
pójdziesz po frappuccino do Starbucksa? – zapytała Laura wpatrując się w jej
różowego iPad’a. – Sama mi wybierz jakiś smak.
-OK.
Idę, jak przyjdą do nas chłopaki z One Direction, to zadzwoń, hahahahhaa–
zaśmiałam się i wyszłam.
Po
chwili już byłam w kawiarni i stałam w kolejce. Zamówiłam dwa karmelowe
frappuccina i muffinki. Z mojej torebki zaczął dochodzić dźwięk piosenki „What
makes you beautifull”. Wyciągnęłam szybko mojego ukochanego, białego iPhonea i
odebrałam, dzwoniła Larr.
A: No
hej, co się stało?
L:
Oni tu są.
A:
Ale, że 1D?
L: No
tak. Przychodź szybko. Chcą stylizację na jakąś galę. Jest Twój Zayn! A Harry…
cudo.
A:
Nie rób sobie ze mnie żartów. Już prawie jestem u nas, powiedz Zaynowi, żeby mi
otworzył drzwi, hahahhaha. Pa.
Od
studia dzieliło mnie kilkanaście metrów. Z daleka widziałam, że jakiś
czarnowłosy chłopak stoi przy drzwiach. To nie może być on! Stał obrócony do
mnie plecami, więc nie miałam pewności. Gdy byłam już przed wejściem zastukałam
w szybę drzwi. Chłopak się obrócił, pociągnął za klamkę, a ja zrobiłam wielkie
oczy i wylałam na mnie i na niego moje frappuccino.
-Tak
bardzo jestem straszny, że aż upuściłaś kawę? – zapytał z uśmiechem.
-Nie
jesteś. Ty jesteś seksowny, yyy… to znaczy… - nie umiałam dobrać słów i wyszłam
na idiotkę.
-Bez
przesady, ale dzięki. Ty jesteś za to śliczna. – odparł, a mi ugięły się
kolana.
-Dziękuję.
Może nawet się zbytnio nie zgadzam, ale skoro tak mówisz. – nieśmiało się
uśmiechnęłam. – Przepraszam za to, że cię oblałam tym frappuccino.
-Nic
nie szkodzi, jeśli chcesz, to możemy iść kupić nowe i ją wypić je razem. Co ty
na to? – zaproponował.
-Ale
najpierw musimy was jakoś ubrać na tą galę. – stwierdziłam.
Później
przywitałam się z Harrym, Louisem, Niallem i Liamem. Obgadywaliśmy szczegóły
strojów. Laura skupiała całą swoją uwagę na Harrym. Zerkali co chwilę na
siebie. Najchętniej to poszłabym z nią na zaplecze, zaczęła piszczeć i mówić o
tym, jacy oni są idealni. Tak… jak byłyśmy mniejsze to zazwyczaj mi zawsze
odwalało na ich widok. Laura starała się opanowywać, ale przy mnie to nie było
łatwe. Kiedy już wstępnie wszystko ustaliliśmy chłopaki zostawiły nam swoje
numery telefonów.
-Mój
numer możesz wpisać do swojego telefonu, bo gdyby ten służbowy się zepsuł… -
uśmiechnął się Malik. – To co z tą kawą?
-Możemy
iść. Laura, zostaniesz sama na chwilkę? – zapytałam.
-Nie
sama, bo ze mną. – wyrwał się Hazza.
-Spoko,
spoko. Idźcie. – posłała mi uśmiech, który oznaczał „Jest git, idźcie już muszę
poderwać Harrego”.
Udaliśmy
się w stronę Starbucksa. Siedząc z kubkiem gorącej kawy przy stoliku staraliśmy
się dowiedzieć o sobie jak najwięcej.
Z: Ty
urodziłaś się w Anglii?
A:
Nie, w Polsce. Przeprowadziłam się z Laurą do Londynu trzy lata temu.
Z:
Ile masz lat?
A:
Prawie 19.
Z: Kiedy
masz urodziny.
A: Za
10 dni, sobota. Urządzam domówkę w naszym apartamencie, wpadniecie?
Z:
Podaj mi swój numer, a ja zadzwonię do Ciebie wieczorem, czy na pewno będziemy,
OK?
A:
Jasne. Daj telefon, to Ci go zapiszę.
Zapisałam
Malikowi mój numer i dopiłam resztkę kawy. Popatrzyłam na zegarek. Okazało się,
że nasza rozmowa trwa już prawie trzy godziny! Przytuliłam Zayna na
pożegnanie i pobiegłam do Laury. Spojrzałam
przez szybę. Harry rozmawiał z Larr, podrywała go spojrzeniem. Przypomniały mi
się jej słowa: „Mówisz, że kiedyś będę z Harrym, a przecież ja go nigdy nie
spotkam!” Ja zawsze miałam nadzieję, że kiedyś ich zobaczę. Nie wiedziałam co
mam zrobić. Wejść i im przeszkodzić, czy iść do jakiegoś sklepu.
Stwierdziłam, że pójdę do sklepu Nike,
bo miałam sobie zamiar kupić jakieś air max’y, albo inne najeczki. Oglądając
regały z butami wpadłam na jakiegoś kolesia.
-Sorki…
yyy… Zayn?! – zdziwiłam się.
-Hej,
znowu. Widocznie jesteśmy na siebie skazani. – uśmiechnął uroczo. – Przyszłaś
na zakupy?
-No
tak. Laura i Harry raczej nie potrzebowali mnie do szczęścia, więc dzisiaj już
nie mam po co wracać do pracy. Nie mam kluczy do apartamentu, więc muszę gdzieś
się teraz włóczyć. – odparłam.
-Jak
nie masz niczego do roboty, to może wybierzesz się ze mną do kina?
-Dobra, tylko kupię te buty. – poszłam zapłacić do
kasy.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Myślę, że wam się spodoba.
10
KOMENTARZY = NOWY ROZDZIAŁ.
Wasza
opinia jest dla mnie strasznie cenna. Much love xx (:
Prolog .
Klika
lat temu przyszłam do domu mojej najlepszej przyjaciółki. Usiadłam na krześle i
patrzyłam w ekran jej laptopa. Piątka chłopaków. Jeszcze wtedy nie wiedziałam
jak mają na imię. „One Direction Video Diary 4 The X Factor”. Ten jeden dzień
zmienił w jakimś stopniu całe moje życie. Pokochałam ich tak samo jak ona.
Poznawałam ich z każdym dniem. Od pierwszej sekundy filmiku na youtube moją
uwagę przyciągnął ten ciemnoskóry,
przystojny chłopak z kolczykami w uszach, który powtarzał ciągle „Vas
happening?!” Zayn? Tak Zayn, Zayn Malik. Laura ciągle gadała o tym lokatym,
zielonookim, słodkim brunecie. Wtedy nie wiedziałam o nich prawie nic, teraz
mam 18 lat (prawie 19) i wiem o nich wszystko.
------------------------------------------------------------------------
Zaczynam czwartego bloga, ogłupiałam. Komentarze mile widziane (:
Much love ♥
Subskrybuj:
Posty (Atom)